6. இதுவா இக் காலப் பிள்ளைகள் சிந்தனை!…….

இதுவா இக் காலப் பிள்ளைகள் சிந்தனை!

தாரணியை எனக்குச் சமீப காலமாகத் தான் தெரியும். திருமணமாகி ஒரு மாதம் தான் கணவன் நரேனுடன் சண்டை பிடித்தபடியே இருந்தாள்.

சீக்கிரமாக ஒரு பிள்ளையைப் பெறுங்கள் சண்டை ஓடி ஒளிந்து விடும் என்றேன் நான். ” அது வேறு ஒரு செலவு அல்லவா? ” என்றாள் தாரணி திடமாக.
” பிள்ளை ஒரு செலவா? ” என்றேன்.  ” வேறு என்ன? ” என்றாள் தாரணி. இவள் மட்டுமல்ல பலரது நினைவும் இதுவாகவே உள்ளது. பிள்ளை எதற்கு, நாம் மகிழ்வாகவே உள்ளோம் என்பது போன்ற அபிப்பிராயங்கள் இளையவரிடம், பலரிடம் உலவுகிறது. இதை நாம் புதிய சிந்தனை, நவீன சிந்தனை என்கிறோம். இப்போதைய பிள்ளைகள் மனப்பாங்கு என்கிறோம். சமீபத்தில்  ஒரு சில வரிகள் வாசித்தேன்.

அகத்தியன் என்பவன் கடற் கன்னியோடு சேர்ந்து பெரும்சாகரன் என்ற மகனைப் பெற்றானாம். பெரும்சாகரன் தீண்டத் தகாதவள் ஒருத்தியோடு சேர்ந்து பகவன் எனும் மகனைப் பெற்றான். பகவன் பல்கலைப் பண்டிதனாக வளர்ந்தான். இது ஒரு புறமிருக்க,

பிரம்மகுலத்துத் தவமுனி ஒருவர் அருண்மங்கை எனும் பெண்ணை மணந்து பெண் குழந்தை ஒன்றைப் பெற்றுக் கைவிட்டாராம். கைவிட்ட இந்தப் பெண் குழந்தையை உறையூர்ச் சேரித் தாழ்ந்த குலத்தவன் எடுத்த வளர்த்த போது அந்த ஊர் அழிந்தது.

அப்போது இப் பெண் மகவை மேலூர் அகரத்து நீதிஐயன் எடுத்து வளர்த்தாராம். நீதிஐயன் ஒரு சத்திரக் காவலாளியாக வேலை செய்த போது பல்கலைப் பண்டிதன் காசி போகும் வழியில்,  நீராடி, சத்திரத்தில் தங்கிய போது, நீதிஐயன் வளர்ப்பு மகளைக் கண்டு ” நீ தீண்டத் தகாதவளா? ” என்று கேட்டுச் சருவச் சட்டியால் தலையில் அடித்தான். இரத்தம் வழிந்தது.  இதுவும் ஒரு புறமிருக்க, ….

பகவன் காசி நகர யாத்திரை முடித்துத் திரும்ப வந்த போது, இந்தப் பெண் பேரழகு மங்கையாகி நின்றாள். இருவரும் காதலித்து, நீதிஐயன் அனுமதி பெற்றுத் திருமணம் புரிந்தனர்.

நெற்றிக் காயத்தின் விபரம் கேட்ட போது, முன்பு பகவன் சட்டுவத்தால் அடித்த ஆதியளே அதாவது பழையவளே என்று பகவன் அறிந்தார். ஆதியள் என்று பகவன் கூறியதால் ஆதி என்ற பெயர் அவளுக்கு வந்தது.

ஆதி தன் கணவனை விடாது பின் தொடர்ந்தாள். இவள் தன்னோடு சேர்ந்து வாழ வேண்டுமானால் பிறக்கும் குழந்தைகளை அந்தந்த இடத்திலேயே விட்டுவிட்டு வர வேண்டும் என்பது கணவனின் வேண்டுகோள்.

முதற் குழந்தை அவ்வையார். அக் குழந்தையை ஆதி விட்டு வரத் தயங்கிய போது, கலைமகளே அவ்வையாராகப் பிறந்ததால்

” இட்டமுடன் என் தலையில் இன்னபடி
   என்றெழுதிவிட்ட சிவனும்  செத்துவிட்டானோ
   முட்ட முட்டப் பஞ்சமே யானாலும்
   பாரமவனுக் கன்னாய் நெஞ்சமே அஞ்சாதே நீ ”     

என்று குழந்தை பாட,

தாயார் விலகிச் சென்றார். இப்படி ஏழு பிள்ளைகளையும் பெற்று, விட்டு விட்டுச் சென்றனர். ஒளவை, கபிலர், அதியன், வள்ளுவன், உப்பை, உறுவை, வள்ளி. என எழுவர்.

பிள்ளை வேண்டாம், செலவு, தொல்லை எனும் கருத்து நவீன கருத்து, இளையவர் கருத்து என்கிறோமே! பகவனுக்கும் அன்று வந்த கருத்தும் இதுவாகவே அல்லவா உள்ளது. என்ன கூறுகிறீர்கள்? இது நவீன எண்ணமோ?

 

வேதா இலங்காதிலகம்

ஓகுஸ்,  டென்மார்க்.
 1-10-2007.

 

                              

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: