அனுபவம். அங்கம் 14.

நான் 3ம் வகுப்புப் படிக்கும் போது நாகலிங்கப் பூவைப் பார்த்து வியந்தேன். பாம்பின் படத்ததின் கீழ் சிவலிங்கம் இருப்பது போல் ஆச்சரியம் தந்த பூ, தெய்வப் பூ என மனதில் அன்று எண்ணினேன். இங்கு நாகலிங்க மரத்தைக் கண்டோம். மரத்தின் பெரிய அடிப்பாகத்தில் எமது தடித்த விரல்கள் அளவு சிறு சிறு குச்சிகள் வளைந்து நெளிந்த காம்பு போல அல்லது சிறு குச்சிக் கொப்புகள் போல, (படத்தில் காண்கிறீர்கள்) அதில் இளம் சிவப்பு, தோடம்பழ நிறம் கலந்த நாகலிங்கப் பூக்கள் மணத்துடன் அழகாக இருந்தது. இதன் 5 படங்களை பார்க்கிறீர்கள் (பெரிய மரத்தில் எப்படி குச்சி குச்சியாக வளர்ந்து பின் பூக்களையும் படத்தில் காட்டியுள்ளேன்.) முதன் முதலில் நாகலிங்கப் பூ மரத்தைக் கண்டதை விசேடமாகக் கூறலாம். நாம் சாதாரணமாக நின்றபடியே பூவைக் கொய்ய முடிந்தது. ஒடிப் பிடித்து விளையாடக் கூடிய பசும் புற்தரைகள்  என்று பூந்தோட்டம் அழகாக இருந்தது. நாகலிங்கப் பூவின் ஆங்கிலப் பெயர் பிரேசில் நட் பூ இதை சகோதரர் அனா கண்ணனிடம்(இந்தியா) அறிந்து கொண்டேன். அவருக்கும் நன்றி கூறுகிறேன்.  இந்தப் பூங்காவிலிருந்து பினாங் மலைக்கு ஏற முடியுமாம். யோய்ரவுணிலிருந்து (Geoge town)  இது 830 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது எனவும் மேலே 5 பாகை வெப்பமே உண்டு. அதாவது குளிராக இருக்கும் என அறிந்தோம். பிரான்சிஸ் லைற் தான் முதலில் ஸ்ரோபெறி பழவகைச் செடிகளை நாட்ட இம் மலையைத் துப்பரவாக்கினாராம். அதனாலேயே ஸ்ரோபெறி மலை என ஆதிப் பெயராக இருந்தது. இப்போது பக்கிற் பென்டேறா எனவும் மொழி பெயர்க்கப் பட்டுள்ளது.

யரத்தில் ஹோட்டல், பூந்தோட்டம், உணவகமும், அருமையான கண்ணைக் கவரும் வெளிநோக்குக் காட்சியும் அனுபவிக்கலாமாம். முடிந்தவர்கள் தாவரவியல் பூங்காவின் மூன் கேட்டிலிருந்து நடந்து போகலாமாம்.  6 கிலோ மீட்டர் நீளம் எனவும், நடந்து செல்ல 3 மணி நேரம் எடுக்கும், மறக்காது தண்ணீரும், உணவும் எடுத்துச் செல்லுமாறும் கூறுகிறார்கள்.

நாம் மலை ஏறவில்லை. பூங்கா பார்த்து முடிய எதிரும் புதிருமாக இருந்த கோயில்களின் ஊடே இருந்த பேருந்து நிலையத்திற்கு வந்து காத்திருந்தோம். பேருந்து நிலைய நேரக் குறிப்போ, பேருந்து நிலையம் என்ற எந்த வித அடையாளமும் இன்றி சாதாரணமாக இருந்தது. காலையில் ஓகோ கோ என்றிருந்த கல கலப்பான தெருவின் சூழல் இன்றி, ஒரு ஈ காக்கை கூட இன்றி வெறிச்சோடிக் கிடந்தது.

தேன்குழல், அல்வா விற்ற கண்ணாடி வண்டில் வியாபாரி தனது பொருட்களைச் சுருட்டி வாரிக் கட்டி வாகனத்தில் ஏற்றிக்  கொண்டிருந்தான். பழங்கள், தேங்காய்த் துண்டுகளைப் பொறுக்க குரங்குகள், பிள்ளைகள் போன்று தவழ்ந்து, ஒன்றொன்றாக ஆய்வு செய்து வயிறு நிரப்பிக் கொண்டிருந்தன. எமது கையில் ஏதும் அவ் வகையில் இருப்பது தெரிந்தால் எந்தவித பயமும் இன்றி அதையும் தட்டிப் பறிக்குமாப் போல் உறுத்து உறுத்துப் பார்த்தன. நடுத்தெரு, பக்கம், ஓரம் என்றவாறின்றி  பாய்ந்து பாய்ந்து தவழ்ந்தன. பேருந்து வர புறப்பட்டோம். மாலை 6 மணியானது. கடை வீதிகளைச் சுற்றிப் பார்த்து, அப்படியே இரவு உணவையும் முடித்துக் கொண்ட போது, ஏற்கெனவே பிடித்த மழை சோவெனப் பொழிய ஆரம்பித்தது. மழை நின்ற பாடில்லை. நீண்ட நேரம் காத்திருந்தோம், இருட்டு, தெருவின் வெறுமை, ஒடுங்கிய தெரு பயமூட்டியது. அது வாடகை வண்டி ஓடும் தெருவுமல்ல.
மிகுதியை அடுத்த அங்கம் 15ல் பார்ப்போம்.

வேதா. இலங்காதிலகம்.
ஓகுஸ், டென்மார்க்.
1-6-2003.

( புகைப் படங்கள் – நாகலிங்கப்பூ (பிரேசில் நட் பூ) குரங்குகள்)

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: