19.

 

அனுபவம்.  அங்கம் 19.

( டங்களாக அழகிய கோலாலம்பூர் விமான நிலையமும், பண்டாரநாயக்க விமான நிலையமும், காலி- மாத்தறை பாதை வழிப் படங்களும் காண்கிறீர்கள். படத்தில் கிளிக் செய்தால் சரியான அளவுப் படங்கள் காணலாம்.)

மேலே பக்ரு(பத்து) குகைக் கோயில் பார்த்து, கீழே இறங்கி வந்து அருகாமையில் இருந்த கடையில் காலை உணவை அருந்தினோம். குகையை நேரில் பார்த்து புகைப் படங்கள் எடுத்தும் கூட கடையில் அதன் மொத்தத் தொகுப்புப் படங்களைக் கண்டு வாங்கினோம். காரணம் அத்தனை அழகு, அற்புதமாக இருந்தது. வார்த்தைகளால் எனக்கு விபரிக்க முடியவில்லை. இங்கு பனி உருகி வடிந்து தொங்குவது போல அங்கு சுண்ணக் கற்பாறைகள் ஒழுகிய நிலை போல பாறைகள் அழகழகாக இருந்தன.

நாம் தொடர்ந்து கோலாலம்பூர் விமான நிலையத்தை நோக்கிப் பயணமானோம். பகல் 1.30க்கு இலங்கைக்கு சிறிலங்கன் எயர் லைனில் பயணம். 12.35க்கு பயண அனுமதி பெற சென்றால் நேரமாகிவிட்டது என மேசையை மூடிவிட்டார்கள். (கவுன்டர் குளோஸ்ட்.)  ‘திகீர்’ என பீதியாகிவிட்டது.

மேசைக்குக் கிட்டச் சென்று 5 நிமிடம் தானே  பிந்தியது…தெருப் போக்குவரவினால் கூட இது நடக்கலாம் அல்லவா என்று பல வகையில் வாதாடி  ஒரு மாதிரி வெற்றி கண்டோம்.

முகத்தில் அவர்கள் எந்த உணர்வும் காட்டாது சைகையால் எமது பொதிகளைக் கட்டுப் பாட்டுப் பட்டியில் வைக்க சைகை காட்டினார்கள். கைகளை நீட்டி பத்திரங்களை வாங்கி, செயலில் இறங்கினார்கள்.

நாம் மட்டுமல்ல பின்னால் 10-15 பேர் பயணமாக வந்தனர். அனைவரும் பயணத்திற்கு அனுமதிக்கப்பட்டனர். கிடைத்த அனுபவத்தை வைத்து ‘ டென்மார்க் டென்மார்க் தான்! அரை மணி நேரம் பிந்தினாலும் உள்ளெ விடுவார்கள்’…. என்று கூறினார் என் கணவர்.

சிறிது நேரம் பிந்தியதால் தேவையற்ற பீதியை எங்களுக்கு ஏற்படுத்திய சிறிலங்கன் எயர்லைன்ஸ் அனுபவம் மறக்க முடியாதது தான்.

தை விட கோலாலம்பூர் விமான நிலைய அழகு, அமைப்பு வியப்பு, என்னை பிரமிக்க வைத்தது. உள்ளே கால் வைத்ததும் அதன் உட்புறத் தோற்றம் பிரமாண்டம், பிரமிப்பு எனும் பதத்தின் அர்த்தத்தைத் தந்தது. வியக்கத் தக்க அழகோ! அழகு! நவீன லோகம், சிங்காரக் கோலாலம்பூர் என்று கூறும் வகையில் அதன் கூரையின் அமைப்பு பிரமிப்பு! பிரமிப்பு!….அழகு!……அழகு!.

22 கார்த்திகை 2002 மாலை  6.00 மணிக்கு பண்டார நாயக்க விமான நிலையத்தை அடைந்தோம்.

கார்த்திகை 28ல் தங்கை குடும்பத்துடன் காலி மாத்தறை கரையோரமாக வானில் கதிர்காமம் சென்றோம்.

15 வருடமாக குளிரிலும், 3 மாத அரை குறைக் கோடையிலும் வெப்பமற்ற இயற்கைக் காட்சியிலும் அவிந்த எமக்கு, அந்தக் கடற்கரைச் சாலை வழிப் பயணம் சொர்க்கபுரிப் பாதையாகத் தெரிந்தது. ஆகா! ஓகோ! என வாய்பிளந்து நான் ரசிப்பதை என் தங்கை புருவம் உயர்த்தி ரசித்ததுவும், ‘”இறங்குங்கோ பெரியம்மா! இதில் ஒரு படம் எடுப்போம்!’ “என்று என் ரசனையை ஏற்று தங்கை மகன்  விரும்பிய இடமெல்லாம் வாகனத்தை நிறுத்தி எனக்கு வசதி செய்த தந்ததும், எவ்வளவோ ஆனந்த அனுபவங்கள். 

ங்கு காலி மாத்தறை கடற்கரைப் படங்கள் காண்கிறீர்கள்.

——-மிகுதியை  அங்கம் 20ல் பார்ப்போம்.——–

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: