நவீன பார்த்தசாரதியெனும் நவிகேட்டருடன் நாம் (13)

 

 

நவீன பார்த்தசாரதியெனும் நவிகேட்டருடன் நாம் (13)
(பயண அனுபவங்களுடன் சரித்திரத் தகவல்களுடனானது)
“”மலை கண்ட இடம், நதி கண்ட இடத்தில் மனிதன் கோயில் அமைத்திடுவானே!”” என்று என் கணவர் கூறிச் சிரித்தார்.

லூட்ஸ் கோயில் பெரிய கல்லின் மேலே தான் கட்டப்பட்டுள்ளது. மாதா காட்சியான இடத்தில் அவர் உருவச்சிலையையும் உருவாக்கியுள்ளனர்.  குகை ஒரு அமைதியான காட்சி இடமாகவேயுள்ளது.

   

லூட்ஸ் கோயிலின் பக்கமாகச் சிறிது தூரம் சென்றால் 17 குளங்களாக, 6 பெண்களுக்காகவும், 11 ஆண்களுக்காகவும் உள்ளது என வாசித்தேன். ஆயினும் நாம் அதைப் பார்க்கவில்லை. காடுகளை, பல பச்சைகளைக் கழுவி வரும், இத்தனை அமிலங்களும் கொண்ட நீரில் மனிதன் அமிழ்ந்து இருப்பது, பல நோயைக் குணப்படுத்தும் சக்தி கொண்ட நீராடும் இடமாக அது இருக்கலாம்.

 

ங்கவீனர்கள், வலதுகுறைந்தவர்கள் குழுக்களாக வந்திருந்ததைக் காண முடிந்தது. லூட்ஸ் சிறு கிராமம் என்பதால், நாம் ஊர் சுற்றிப் பார்க்கும் எண்ணத்தை விட்டு, கோயில் தரிசனம் முடிய தங்குமிடம் வந்தோம்.

னது பெயரைக் கேள்விப்பட்டுள்ளதாக அடுத்த அறையில் தங்கியவர் கூறினார். கேள்விகள் கேட்டார். கடையிலும் தமிழ் வானொலி தான் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. இலண்டன் தமிழ் வானொலி பற்றிக் கூறினேன். “” அந்தக் குழந்தைப் பிள்ளைகள் வானொலி தானே? “” என்றார். இன்னும் இது பற்றிப் பேசினோம். இப்படிப் பேசிய பின்பு ஆவலாக இங்கு வந்து வானலையைக் கவனித்தேன், யாராது வானலைக்குப் புதிதாக வருகிறார்களா என்று. இப்படிப் பல தடவை ஏமாற்றமடைந்தும் உள்ளேன். இது புதிது அல்ல.

சுமார் 1.45 மணியளவில் நீஸ் நகரம் நோக்கிப் புறப்பட்டோம். அங்கு போய்ச் சேர சுமார் 870 கி.மீட்டர் ஓட்டம் காத்திருந்தது. ஒரே வேகமாக ஓடினோம். பசி, தாகம் என்ற போது நின்று சாந்தி செய்தோம். தெருவோரத்தில் நாபொனா என்ற இடம் மலைப் பிரதேசம், ஒரே கல்லு மலையாக ஆனால் அழகாக இருந்தது. டிநணநைசள  எனும் இடத்து வீடுகள் ஆடம்பரமான வீடுகளாக, கிட்டத்தட்ட இலங்கை வீடுகள் போன்ற அமைப்பில் இருந்தன. கடற்கரையோரங்கள் மிக மிக அழகாக இருந்தன. அழகு கொஞ்சி விளையாடியது. றூகாசினி தெரு மிக அழகான காட்சிக் கண்ணோட்டமாக இருந்தது.

ரவு 10 மணியளவில் நீஸ் நகரம் சென்றடைந்தோம். ஒரே பல்லவி தான், கார் நிறுத்த இடம், இரவு தங்க இடம் தேடுவது பிரம்மப் பிரயத்தனமாகவே இருந்தது. கோடை காலமாதலால் எல்லா இடமும் நிறைந்து வழிந்தது. ஆயினும் ஒரு ஆடம்பர தங்குமிடம், கார் நிறுத்தும் வசதியுடன் கிடைத்தது.

ரவு 1.00 மணிக்கு அறை கிடைத்துச் சென்று வழமை போல குளித்து, ஆறுதலாக கட்டிலில் சாய்ந்தோம்.

காலையில் தங்குமிடத்துக் காலையுணவுடன் கடற்கரையுலாப் போனோம். ஈச்ச மரம் போன்ற பாம் மரம், தென்னை மரம் போன்ற தோற்றமான மரங்களும், நிறைய மலர்களும் கண்களுக்கு வித்தியாசமாக இருந்தது.

ரே பூகோளத்தில் தான் இருக்கிறோம், இடத்திற்கு இடம் தான் எத்தனை மாறுபாடு!

த்தித் தரைக் கடல் பழவகைகளுக்குப் பெயர் போன இடம் என்று 10ம் வகுப்பில் பூமிசாத்திரத்தில் படித்தது நினைவிற்கு வந்தது. நீரில் இறங்கி மத்தித் தரைக் கடலில் கால்கள் புதைய அலையைப் பத்திரமாக ரசித்தேன். கணவர் இறங்கவே மாட்டேன் என்று விட்டார்.

சுற்றுலா செல்லும் புகைவண்டி எனக் கூறும் வாகனத்தில் ஏறி நீஸ் நகரைச் சுற்றிப் பார்த்தோம். முற்பகல் கழிந்து விட்டது. பிற்பகலில் திறந்த வெளி, இரண்டு தட்டுப் பேருந்தில், ஆங்;கில மொழி பெயர்ப்பை, காது ஒலி வாங்கியுடன் கேட்டபடி  மறுபடி, வேறு பாதையால் சுற்றிப் பார்த்தோம். இரண்டும் வித்தியாசமாகத்தான் இருந்தது. மகிழ்வாகவும் இருந்தது.

வேதா. இலங்காதிலகம்
ஓகுஸ், டென்மார்க்.
16-1-2007.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: