167. வெளிச்சம்.

வெளிச்சம்

வெளிச்சம் நோக்கிய பயணம் உச்சம்.
வெளிச்சமில்லாப் பாதை தரும் அச்சம்
துணிவு வெளிச்சமோர் அதிட்ட மச்சம்.
துணிவான மனதிற்குத் துயரமும் துச்சம்.
விரிவான் நோக்கு மனதிற்கு வெளிச்சம்.
சொரியும் கானம் சோகத்திற்கு  வெளிச்சம்.
எரியும் வாக்கு நோவிற்கு எச்சம்.
சரியும் பார்வையில் கைபடுபொருள் வெளிச்சம்.

அருவியின் சொரிவு ஆனந்த வெளிச்சம்.
குருவியின் குறுநடை குதூகல வெளிச்சம்.
மருவிடும் வாசனை மனதிற்கு உச்சம்.
இருட்டில் மின்னலும் போக்கிடும் அச்சம்.
பொங்கிய காதல் வதனத்தில் வெளிச்சம்.
தங்கிய அகதிக்குப் பணமன்றோ வெளிச்சம்.
ஏங்கிய அன்பு கைப் பற்றியதும் வெளிச்சம்.
தூங்கிய மனதிலது சூரிய வெளிச்சம்.

இருண்ட வாழ்வில் கல்வி வெளிச்சம்.
சுருண்ட மனதில் நன்நட்பு வெளிச்சம்.
உருண்ட உலகினில் தாய்நிலமே வெளிச்சம்.
வரண்ட மனதில் தாய்மொழி வெளிச்சம்.
திரண்ட மனித நேயம் வாழ்வின் வெளிச்சம்.
வெருண்ட மனதிற்கு அன்பு வெளிச்சம்.
மருண்ட மனதிற்கு பக்தி வெளிச்சம்.
திரண்ட செல்வத்தில் சேமிப்பு மிச்சம்.

 

பா ஆக்கம் வேதா. இலங்காதிலகம்.
ஓகுஸ், டென்மார்க்.
கார்த்திகை 2004.

இதே தலைப்பில் எனது இன்னொரு கவிதை. கீழே இணைப்பு உள்ளது.

https://kovaikkavi.wordpress.com/2011/01/25/215/

 

                                           

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: